Τι χρωστούν οι λαοί στην Ελλάδα

Στα βίαια χρόνια της Ευρωπαϊκής κρίσης χρέους η Ελλάδα κατόρθωσε τα ακόλουθα κρίσιμα επιτεύγματα στο εξωτερικό και κυρίως στο εσωτερικό της.

α) Κατέδειξε πόσο κρίσιμη είναι η χειραγώγηση της κοινής γνώμης
β)  Αποκάλυψε τον εφιαλτικό κύκλο της χρηματοδότησης εκτός αγορών υπό απάνθρωπους όρους

γ) Αποκάλυψε ότι δεν υφίσταται το μεταπολεμικό Ευρωπαϊκό όραμα ειρήνης και αλληλεγγύης των λαών. Οι φερόμενοι ως εταίροι είναι απλώς δανειστές οι οποίοι αδιαφορούν για την ανάκαμψη της Ελλάδας ως κοινωνίας και οικονομίας
δ) Έδειξε το δρόμο για πρόκριση εναλλακτικών επιλογών απέναντι στο μοντέλο της ακραίας λιτότητας
ε) Aποκάλυψε το πόσο λίγο ενδιαφέρονται οι εκπρόσωποι της λεγόμενης βιώσιμης ανάπτυξης για την επιβίωση των ασθενέστερων
ζ) Επιβεβαίωσε την από άκρου σε άκρον επικράτηση του μοντέλου ‘trickle down economics” το οποίο φυσικά δεν αποδίδει τα αναμενόμενα από την κορυφή της πυραμίδας όπου και παραμένουν εγκλωβισμένα τα οφέλη μιας ασύδοτης ελευθερίας
η) Φανέρωσε ότι οφείλουν να υπάρχουν εναλλακτικοί δρόμοι σε κάθε σενάριο, ιδιαίτερα για χώρες δεσμευμένες σε συμμαχίες και συμβόλαια όπως η Ελλάδα. Την αξία ενός plan B  ή και C επεξεργασμένων σε καιρό ευημερίας που πρέπει να μπορούν να ενεργοποιηθούν στην άσχημη περίοδο. Με άλλα λόγια την αξία των γεωστρατηγικών συμμαχιών σε βάθος χρόνου.  Την ανάγκη η χώρα να μην μπορεί να εκβιάζεται από κανέναν.
Το μέλλον και το συμφέρον της χώρας είναι εκεί όπου δεν θα μπορεί να εκβιάζεται από κανέναν.  Η συμπόρευση με εταίρους-συμμάχους θα πρέπει να είναι σε ένα πλαίσιο αλληλεγγύης και όχι ασφυξίας και εκβιασμών.  Προσαρμοστικές κινήσεις θα πρέπει να γίνονται σε ένα εύλογο βάθος χρόνου ώστε να κρατιέται όρθια η κοινωνία η οποία καλείται να στηρίξει την εφαρμογή και επιτυχία της προσαρμογής.
Το Chicago school shock therapy δεν αποδίδει.
θ) Αποκάλυψε τον σημαντικό ρόλο των σημειολογικών κινήσεων ως ψυχολογικό παράγοντα στις διαπραγματεύσεις
ι) Έκανε πασιφανές ότι ο κύριος όγκος των δανεικών και του συσσωρευμένου χρέους διοχετεύεται στην αποπληρωμή χρεών εκτός Ελλάδας
κ) Αποκάλυψε το πόσο πιο μειονεκτική και δυσχερής είναι η θέση μιας εισαγωγικής οικονομίας και ενός διεφθαρμένου πελατειακού κράτους
λ) Κατέδειξε ότι δεν υπάρχει ένα μοντέλο κατάλληλο ως φάρμακο για όλες τις περιπτώσεις και ότι κάθε χώρα είναι μια μοναδική περίπτωση γιατί εξαρτάται από τις κοινωνίες και τους ανθρώπους της που αντιδρούν διαφορετικά. Η παγκοσμιοποίηση δε βοηθά καθόλου σ’αυτό θέλοντας να εξομοιώνονται τα πάντα με απώτερο στόχο να δημιουργούνται “εργοστάσια” παραγωγής, επιρροής και προστασίας συμφερόντων.

© MariaJayEm

Advertisements

Η Ελλάδα μικραίνει…

Αφού από τις 27 Μαρτίου 2012 είχατε διαβάσει στο blog το άρθρο με τίτλο “«Λευκή» γενοκτονία του ελληνικού λαού δείχνει η απογραφή του 2011” ήρθε και η χθεσινή επίσημη ανακοίνωση της ΕΛΣΤΑΤ για να επιβεβαιώσει με τον πιο σαφή τρόπο τα συμπεράσματα που είχαμε δημοσιεύσει, αλλά και να βυθίσει ακόμα πιο χαμηλά τα πραγματικά πληθυσμιακά δεδομένα.

Ένα σχετικό σημερινό άρθρο από την iefimerida γράφει:

Έντονο προβληματισμό έχουν προκαλέσει τα αποτελέσματα της απογραφής του πληθυσμού της Ελλάδας, αφού δείχνουν πως η χώρα μας μικραίνει. Oπως προκύπτει η Ελλάδα βρίσκεται στη χειρότερη δημογραφική δεκαετία μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο αλλά και τον Eμφύλιο.

Ο νόμιμος πληθυσμός στην Ελλάδα είναι 9.903.268 πολίτες, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, όπως ανακοίνωσε σήμερα η Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ). Υπενθυμίζεται πως στη γενική απογραφή του 2001 ο πληθυσμός της χώρας είχε καταμετρηθεί σε 10.964.020 άτομα, ενώ το 2009, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, υπολογίσθηκε ότι ξεπέρασε τα 11.282.571 άτομα.

Η οικονομική κρίση που χτύπησε την χώρα είχε ως αποτέλεσμα μέσα σε μία διετία Έλληνες, αλλά και νόμιμοι αλλοδαποί που έμεναν εδώ, να υποχρεωθούν να εγκαταλείψουν τη χώρα και να αναζητήσουν την τύχη τους στο εξωτερικό. Την ίδια στιγμή ο αριθμός των θανάτων εμφάνιζε αυξητικές τάσεις, ενώ οι γεννήσεις ήταν αντιστρόφως ανάλογες.

Οι αριθμοί μιλούν πλέον από μόνοι τους αφού ακόμα και κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, δεν είχε υπάρξει τόσο μεγάλη αναλογικά πληθυσμιακή απώλεια. Ούτε οι περίπου 350.000 νεκροί , ούτε οι 100.000 νεκροί του Εμφυλίου, ούτε η φυγή των χιλιάδων στις χώρες του ανατολικού μπλοκ επέφεραν πληθυσμιακή απώλεια ενός εκατομμυρίου Ελλήνων μέσα σε δέκα χρόνια.

Όπως αναφέρεται στην σχετική ανακοίνωση της ΕΛΣΤΑΤ η καταγραφή του νόμιμου πληθυσμού έγινε με βάση τις απαντήσεις των απογραφόμενων Ελλήνων υπηκόων στο ερώτημα σχετικά με τη Δημοτική Ενότητα στην οποία είναι εγγεγραμμένοι.

Στο νόμιμο πληθυσμό περιλαμβάνονται και οι Έλληνες υπήκοοι των στρατιωτικών και διπλωματικών αποστολών της Ελλάδας στο εξωτερικό, καθώς και τα μέλη των οικογενειών τους που διαμένουν μόνιμα στο εξωτερικό.

Τώρα σε ότι αφορά κατανομή του πληθυσμού, οι περισσότεροι κάτοικοι εξακολουθούν να μένουν στα δύο μεγάλα αστικά κέντρα. Στην Περιφερειακή Ενότητα του Κεντρικού Τομέα Αθηνών καταγράφηκαν 750.982 κάτοικοι, στον Δήμο Αθηναίων 467.108 άτομα. Στην Περιφερειακή Ενότητα του Πειραιά 394.454 άτομα, Θεσσαλονίκης 878.194 άτομα. Μεταξύ των άλλων Περιφερειών της χώρας, μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού συγκεντρώνεται στην Αχαΐα (291.461), στο Ηράκλειο Κρήτης (279.833), στη Λάρισα (275.921) και στην Αιτωλοακαρνανία (252.004).

Πηγή