…σωπάστε και ακούστε τον ήχο των ηττημένων

Γράφει: Δημήτρης Καραμάνης – Φωτογραφίες: Βασίλης Μαθιουδάκης –ΑΝΘΡΩΠΟΙ – 06/07/2015

Το επόμενο γράμμα για τις μέρες που φαίνεται ότι ακόμα ζούμε, δεν ήρθε στο Περιοδικό. Το έγραψε ο Δημήτρης Καραμάνης στο barikat.gr και απευθύνεται σε αυτούς που μέχρι και χθες νόμιζαν ότι είναι και θα παραμείνουν πάντα νικητές. Το αναδημοσιεύουμε ως πρώτο σχόλιο της ημέρας που ξημέρωσε, γιατί νομίζω ότι εκφράζει πολλά από όσα θα θέλαμε να πούμε στους μέχρι πρότινος νικητές…


«Σωπάστε και ακούστε τον ήχο των ηττημένων που γύρισαν να τα πάρουν όλα πίσω»


06/Jul/2015

40 χρόνια βρίσκατε τον τρόπο. Είτε δια της συναίνεσης, είτε δια της ανοχής, είτε δια της επιβολής. Μας βάζατε από κάτω γιατί ήμασταν αδύναμοι και εσείς ξέρατε τα κόλπα. Κάναμε και εμείς τα δικά μας λάθη. Παλιότερα τρώγαμε την παπάτζα της εθνικής συμφιλίωσης, δανειζόμασταν το πλάνο σας για την ανάπτυξη που όμως το λέγαμε ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων για να μη σας μοιάζουμε και όταν σε μερικές στιγμές προσπαθούσαμε να γίνουμε επικίνδυνοι, ξέρατε τα κόλπα να μας περιορίσετε στη γωνιά μας

Εμείς είχαμε τα δικά μας. Λέγαμε πολλά για το λαό, αλλά τον θεωρούσαμε κάπως ξένο, έξω από μας. Σας χαρίσαμε για χρόνια το δικαίωμα να μιλάτε εσείς εξ ονόματος του. Δικαίως το κάνατε. 8 στους 10 σας ψήφιζαν όταν έπρεπε. Εμείς είχαμε συνάψει μια σιωπηρή ειρήνη με το τέρας που το νομίζαμε ανίκητο. Εσάς.

Όλους εσάς που η κρίση σας παρουσιάστηκε ως ευκαιρία να πειραματιστείτε. Να βγάλετε ακόμα περισσότερα φράγκα, να φτιάξετε μια ακόμα πιο βαθιά άβυσσο ανάμεσα στους πλούσιους και τους φτωχούς. Το κάνατε με εμπιστοσύνη στις δυνάμεις σας. Γνωρίζατε ότι θα είχατε ορισμένες ελεγχόμενες απώλειες, μα ποτέ δεν πιστέψατε ότι θα είχατε αντίπαλο. Αριστερά, λαός, κίνημα. Σκυλί που γαυγίζει δεν δαγκώνει. Έλα όμως που άρχισε να δαγκώνει.

Φτάσαμε στο 2015. Η «αριστερή παρένθεση» άντε να κρατήσει κανένα εξάμηνο. Μετά θα κλείσει, σκεφτήκατε. Θα φορτώσετε στην πλάτη της όσα κάνατε εσείς και η ζωή συνεχίζεται. Η στιγμή ήρθε. 40 χρόνια κουμάντο, έπρεπε να ξεδιπλωθούν στη στρατηγική μιας εβδομάδας. Κυριακή ψηφίζουμε Δευτέρα φεύγουν, γράφατε από δω και από κει. Κατεβάσατε όλα σας τα όπλα, νέα και παλιά, γυαλισμένα και σκουριασμένα απέναντι σε έναν αντίπαλο άπειρο, λίγο αυθάδη αλλά και ζαλισμένο, έτοιμο να κατασπαραχθεί. Η μάχη αυτή δεν είχε κανόνες, σεβασμό, εγκράτεια. Άλλωστε ποιοί είστε εσείς να παίξετε με κανόνες; Πότε παίξατε έτσι για να το κάνετε και τώρα;

Η μέρα της κρίσης ήρθε. Δεν είδατε τα σημάδια. Πέσατε θύματα της αφήγησης που είχατε φτιάξει εσείς για την κατάσταση στη χώρα. Είδατε τα ΑΤΜ αλλά δεν είδατε την ψυχραιμία του κόσμου στις ουρές. Διακινούσατε ειδήσεις στον ηλεκτρονικό τύπο αλλά δε βλέπατε το κράξιμο του κόσμου στα σχόλια. Κάνατε συγκεντρώσεις μεταξύ σας, αλλά δε βλέπατε τι συμβαίνει στα 500 μέτρα από το Καλλιμάρμαρο. Ακούγατε το Γιούνκερ, το Σόιμπλε, τη Μέρκελ, τον Ντάισελμπλουμ αλλά δεν ακούγατε τα μπινελίκια κάθε φορά που οι φάτσες τους έμπαιναν στα σπίτια των φτωχών. Κοιμηθήκατε ήσυχοι όταν οι εργαζόμενοι σας υπέμεναν στωικά και αθόρυβα τις απειλές και τους εκβιασμούς σας, ξεχάσατε όμως ότι στο Σύνταγμα και στην κάλπη δεν θα σας είχαν μαζί τους να τους κυνηγάτε. Πιστέψατε ότι θα τσιμπήσετε τους νέους γιατί είχατε στη βιτρίνα το ελληνικό star system της οθόνης και της πίστας αλλά δεν σας πέρασε από το μυαλό ότι όσο αδειάζουν οι πίστες, γεμίζουν οι συναυλιακοί χώροι, ούτε κανείς σας είπε ότι αντί για καραγκιόζηδες σαν τον Σεφερλή εμείς έχουμε το Luben, το Κουλούρι και τα ρέστα, για να γουστάρουμε. Είχατε σίγουρη την επικράτηση σας γιατί στην τελική, θα μας κύκλωνε ο φόβος της δραχμής, της απομόνωσης, της καταστροφής. Δεν πήρατε ποτέ στα σοβαρά ότι εμείς το φόβο τον έχουμε γραμμένο εκεί που δεν πιάνει μελάνι.

Χάσατε. Χάσατε γιατί είστε ένα τσούρμο από πουλημένα τομάρια, φαντασμένους, γκάνγκστερ, γιάπηδες, σκοταδιστές και πολιτικά ζόμπι, που πιστεύουν ότι μπορούν να πουλάνε και να αγοράζουν ένα λαό κατά το δοκούν. Χάσατε γιατί οι φτωχοί είναι ασύμμετρη απειλή για τον πλούτο που ζει στη γυάλα και έχει μάθει να τους βλέπει όλους σαν υπηκόους. Χάσατε γιατί πιστέψατε ότι «το χρήμα πάνω από τη δημοκρατία και την αξιοπρέπεια», είναι μια αρχή που ισχύει τόσο στην Εκάλη όσο και στο Καματερό.

Χάσατε και τώρα ετοιμάζεστε άλλοι να φάτε τις σάρκες σας, άλλοι να γλείψετε το χέρι που έγραψε το 62-38. Κάντε μας τη χάρη και απλά σωπάστε. Αφήστε μας για λίγο να χορέψουμε πάνω στα συντρίμμια της Ελλάδας που σας έθρεψε. Εμείς θα χτίσουμε το νέο κόσμο με τον πόνο μας, με τα ζόρια μας, αλλά με άλλα υλικά. Δεν έχει σημασία να σας μιλήσουμε γι’ αυτά. Δεν θα καταλάβετε ποτέ. Απλά σωπάστε και ακούστε τον ήχο των ηττημένων που γύρισαν για να τα πάρουν όλα πίσω.

Πηγή

Πηγή: BARIKAT.GR

Advertisements

ΓΟΥΝΤΙ ΑΛΕΝ: «Ντροπή! Εμείς οι ανίδεοι αντί να διαβάζουμε Πλάτωνα και Αριστοτέλη διαβάζουμε για την καταστροφή της Ελλάδας»

ΓΟΥΝΤΙ ΑΛΕΝ: «Ντροπή! Εμείς οι ανίδεοι αντί να διαβάζουμε Πλάτωνα και Αριστοτέλη διαβάζουμε για την καταστροφή της Ελλάδας»

«Είναι φοβερό. Κάθε μέρα όταν ανοίγω την εφημερίδα διαβάζω για την καταστροφή στην Ελλάδα.

Στον τόπο που γεννήθηκαν η τραγωδία, η φιλοσοφία, οι επιστήμες και η δημοκρατία. Διαβάζουμε ότι σύντομα θα φύγει από την Ευρώπη και το ευρώ. Οτι η ανεργία είναι εφιαλτική και ότι από στιγμή σε στιγμή θα επέλθει το μοιραίο. Κρίμα. Αντί για Πλάτωνα και Σωκράτη, όλοι εμείς οι ανίδεοι περί Οικονομίας, διαβάζουμε όλα αυτά τα ανατριχιαστικά. Κρίμα!»

-Κάποτε είχατε εκφράσει την επιθυμία να γυρίσετε ταινία στην Αθήνα…

Γούντι Άλλεν: «Φυσικά θέλω να γυρίσω ταινία στην Αθήνα. Με την προϋπόθεση πως οι αρχές θα συμβάλλουν στην χρηματόδοτηση της παραγωγής. Οπως συμβαίνει με όλες τις ταινίες που γύρισα σε Λονδίνο, Παρίσι, Μαδρίτη και Ρώμη. Αλλωστε στο παρελθόν είχα επισκεφτεί την Αθήνα».

-Και αν δεν κάνω λάθος μια από τις κομεντί που είχατε υπογράψει στο παρελθόν αναφερόταν σε αρχαία τραγωδία.

Γούντι Άλλεν: «Μα η φιλοσοφία είναι ένα από τα «εργαλεία» του μυαλού μου».

«Η φθορά του χρόνου έχει επηρεάσει την ακοή μου, την όρασή μου και όλες τις αισθήσεις μου.
«Ομως παρόλα αυτά στο μυαλό έχω μείνει ο ίδιος όπως πριν από είκοσι, τριάντα χρόνια. Πάντα αμετανόητος, πάντα ανεπίδεκτος μαθήσεως. Πάντως πρέπει να σου πω ότι ο γεννετικός κώδικας της οικογένειάς μου είναι ισχυρός. Ο πατέρας μου πέθανε άνω των εκατό και η μητέρα μου στα 95».

Ο Γούντι παρέα με την νεαρή -μόλις 23 ετών- πρωταγωνίστριά του Εμα Στόουν και την συμπρωταγωνίστρια Ρόζι Πάρκερ, έχει καταφθάσει στις Κάννες για την πρεμιέρα της τελευταίας τους δραματικής κομεντί «Irrational Man» (ένας παράλογος άνθρωπος).

Οπου απελπισμένος, στα όρια της πλήρους εγκατάλειψης, καθηγητής φιλοσοφίας (Γιοακίν Φίνιξ) αφού πρώτα «κοιμηθεί» με μια καθηγήτρια (Ρόζι Πάρκερ) και στην συνέχεια με την φοιτήτριά του (Εμα Στόουν) στην συνέχεια αποφασίζει να δολοφονήσει έναν «άθλιο» δικαστή που με τις αποφάσεις του πρόκειται να καταστρέψει την ζωή μιας απλής, φτωχής γυναίκας.

-Αραγε ο φόνος είναι ηθικά δικαιωμένος;

Γούντι Άλλεν: «Μα φυσικά υπάρχουν φόνοι που είναι απόλυτα δικαιωμένοι. Η περίπωση του Χίτλερ είναι χαρακτηριστική. Ας πούμε δεν θα ταν λυτρωτικό αν δολοφονούσαμε κάποιον τύπο που σχεδίαζε να τινάξει στον αέρα ένα σχολείο;»

-Τότε να πάρουμε τον νόμο στα χέρια μας. Τότε να καταργηθούν οι νόμοι.

«Α, εδώ είναι το ψαχνό. Ο Σαίρεν Κίρκεργκαρντ (Δανός υπαρξιστής φιλόσοφος 1813-1855) έλεγε, αν δεν κάνω λάθος, πως οι άνθρωποι μπορούν και θέλουν να λειτουργούν με νόμους και περιορισμούς. Χωρίς αυτούς δεν ξέρουν να διαχειριστούν την ελευθερία τους».

-Εσείς θέλετε να σκοτώσετε πολλούς;

«Αρκετούς! Να σου πω την αλήθεια θα “θελα να τους σκοτώσω όλους και έτσι να παραμείνω μοναδικός ζωντανός στο πλανήτη» (γελώντας φυσικά).

-Να σας πω κι εγώ την δική μου πικρή αλήθεια. Πολλοί Ελληνες θα θελαν να «εξαφανίσουν» την Μέρκελ και τον Σόιμπλε.

«Δεν αμφιβάλλω καθόλου».

Πηγή

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ…

Scholars Appeal for Greece

We the undersigned call on the governments of Europe, the European Commission, the European Central Bank and the IMF to respect the decision of the Greek people to choose a new course and to engage the new government of Greece in good faith negotiations to resolve the Greek debt.

The government of Greece is correct to insist on new policies because the previous policies have failed. They have not brought economic recovery. They have not brought financial stability. They have not brought jobs or foreign investments. They have stressed and damaged Greek society and weakened Greek institutions. There is therefore no value in that approach and no progress to preserve. We urge Greece’s European partners to accept this reality, without which the new government would never have been elected.

Greece needs immediate humanitarian measures, a higher minimum wage, new jobs, new investments, and steps to restore and improve basic services such as education and health care. It needs a stronger and more progressive tax system, less dependent on VAT and better able to tax incomes and wealth. It needs to fight, punish and root out corruption. The new government needs fiscal space to implement these measures and to demonstrate their worth, and it needs continuing financial support from the European Central Bank to stabilize the financial sector meanwhile. We urge Greece’s European partners and institutions to provide that fiscal space and that support.

The government of Greece is correct to ask for a write-off of debts owed to European partners. These debts are unsustainable and so will not be paid in any event. There is therefore no economic loss involved, for any other nation or its taxpayers, in writing them off. On the contrary, a fresh start for Greece will help bring new activity, income, jobs and profit to her partners. We urge Greece’s creditors to seize this chance, and to explain these facts clearly and candidly to their own peoples.

These issues also engage the future of Europe as a whole. A policy of menace, threats, deadlines, obstinacy and blackmail will demonstrate to all Europeans that the European project will have failed. It will have failed morally, politically, and as a matter of economics. We urge Europe’s leaders to reject and condemn all efforts to coerce the government and people of Greece.

Conversely, success for Greece can show the path toward renewed prosperity and stability for Europe, with a new role for democracy and a new openness to elections that bring constructive change. We stand with Greece and with Europe, with democracy and with change. We urge Europe’s leaders to recognize the special basis of Greek decision-making in hard-fought and decisive democratic choice, and to choose the path of realistic assessment and reasonable negotiation.

Signed,

Title
Dr.
Mr.
Mrs.
Ms.
Professor
First Name Last Name

Town/City Province/State

Country

E-mail

Name of Organization

Source

H επιστολή 300 διανοούμενων απ όλα τα κράτη του κόσμου υπέρ της Ελλάδας

ΜΕDIAPART: ΕΠΙΣΤΟΛΗ 300 ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

300 ονόματα όπως οι James Galbraith Stephany Griffith-Jones, Jacques Sapir Dominique Meda καλούν τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και τους διεθνείς θεσμούς να σεβαστούν τις αποφάσεις του ελληνικού λαού και να διαπραγματευθούν με καλή πίστη με την νέα ελληνική κυβέρνηση για να επιλύσουν το ζήτημα του χρέους.
Υποστηρίζουν την αλλαγή κατεύθυνσης των πολιτικών που εφαρμόζονται γιατί αυτές έχουν καταλήξει σε ένα απόλυτο φιάσκο. Δεν φέρνουν ούτε την ανάκαμψη ούτε τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, ούτε την απασχόληση, ούτε επενδύσεις. Απεναντίας έχουν καταβάλει την ελληνική κοινωνία και τους θεσμούς της.. Πρέπει οι εταίροι στην Ευρώπη να κατανοήσουν αυτή την πραγματικότητα από την οποία εκπορεύεται και το εκλογικό αποτέλεσμα στην Ελλάδα.
Η Ελλάδα προκειμένου να εφαρμόσει τις αναγκαίες πολιτικές και να τις καταστήσει αποτελεσματικές χρειάζεται κάποια δημοσιονομική ανάσα οπότε θα πρέπει να χρηματοδοτηθεί από την ΕΚΤ για να σταθεροποιήσει το τραπεζικό της σύστημα.
Έχει δίκιο η ελληνική κυβέρνηση που ζητά διαγραφή μέρους του χρέους από τους εταίρους της..Ζητάμε από τους πιστωτές της Ελλάδος να δράξουν αυτή την ευκαιρία και να παρουσιάσουν καθαρά και τίμια τα δεδομένα στις κοινωνίες τους.
Το διακύβευμα δεν είναι μόνο η τύχη της Ελλάδος αλλά ακόμη και το μέλλον της Ευρώπης στο σύνολό της. Η πολιτική των απειλών των τελεσιγράφων, της ξεροκεφαλιάς και των εκβιασμών δηλώνουν την ηθική αποτυχία, οικονομική και πολιτική, του ευρωπαϊκού οράματος. Ζητάμε από τους ευρωπαίους ηγέτες να απορρίψουν και να καταδικάσουν τις προσπάθειες ταπείνωσης και εξαναγκασμού απέναντι στη κυβέρνηση και τον ελληνικό λαό.
Απεναντίας η επιτυχία της Ελλάδος μπορεί να δείξει το δρόμο της ευημερίας και της σταθερότητας στην Ευρώπη. Θα έδινε την ευκαιρία να φανεί η ανανέωση της δημοκρατίας και θα έδινε τη δυνατότητα μέσω των εκλογικών διαδικασιών σε εποικοδομητικές αλλαγές.
Είμαστε μαζί με την Ελλάδα και την Ευρώπη υπέρ της δημοκρατίας και της αλλαγής. Οι Ευρωπαίοι ιθύνοντες πρέπει να αναγνωρίσουν την αποφασιστική δημοκρατική επιλογή του ελληνικού λαού η οποία έγινε υπό συνθήκες εξαιρετικά δύσκολες και να προχωρήσουν σε μια ρεαλιστική αξιολόγηση της κατάστασης και να εισέλθουν χωρίς χρονοτριβή στην οδό μιας λογικής διαπραγμάτευσης.
Παρακάτω οι πρώτοι υπογράψαντες
Elmar Altvater (FU, Allemagne)
Philippe Askenazy (CNRS, France),
Clair Brown (University of California, Berkley, Etats-Unis)
Dorothee Bohle (Central European University, Hongrie)
Giovanni Dosi, (Pisa Institute of Economics, Italie)
Cédric Durand (Université Paris 13, France)
Gerald Epstein (UMASS, Etats-Unis)
Trevor Evans (Berlin School of Economics and Law, Allemagne)
James Galbraith (University of Texas at Austin, Etats-Unis)
Gaël Giraud (CNRS, France)
Stephany Griffith-Jones (Columbia University, Etats-Unis)
Laura Horn (Roskilde University, Danemark)
Robert Jessop (University of Lancaster, Royaume-Uni)
Steve Keen (Kingston University, Royaume-Uni)
Marc Lavoie (Ottawa University, Canada)
Tony Lawson (Cambridge, Royaume-Uni)
Dimitris Milonakis (University of Crete, Grèce)
Andreas Nölke (Goethe University Frankfurt/Main, Allemagne)
Dominique Meda (Paris Dauphine, France),
El Mouhoub Mouhoud (Paris Dauphine, France)
André Orléan (EHESS, France),
Henk Overbeek (VU University Amsterdam, Pays-Bas)
Mario Pianta (University of Urbino, Italie)
Alfonso Palacio Vera (Computense University of Madrid, Espagne)
Anwar Shaikh (New School for Social Research, Etats-Unis)
Jacques Sapir (EHESS, France)
Robert Wade (LSE, Royaume-Uni)

Syriza’s real, under-the-radar accomplishment

The radical party that won the recent elections on January 25 2015 and shamed the forces that governed Greece for the past 4 decades, has managed to align a significant portion of the electorate and took off on an impressive, decisive journey towards the same agenda it had adopted at the pre-election period.

Consistency, transparency and determination, are values never before upheld by any Greek government.   Plus a very well done homework and an equally confident plan in immediate motion.

Thrust in the international political scene is equally impressive: Obama’s forthright support, French Fin Min and J.C Junker’s statements, solidarity–work in progress– with the European periphery that suffers from the consequences of the same cruel, irrational model of punitive austerity.  A hypocritical and ironic amalgam of values embedded in Enlightenment and ironclad remainders of the Inquisition and the Dark Ages.  It is not a matter of economics or financial viability, it has nothing from the positive outlook of repairing damages, healing wounds, righting wrongs or restoring balances.  It is purely a cultural war of hatred and revenge as if World War II in Europe never ended, 75 years later.

The value of Syriza’s rise and impressive appeal on a national and international scale lies elsewhere.  Within 7 days they have managed to show the world that there are other ways to rebuild devastated economies, that the alternative vision is entirely existing and cautiously attainable.  In fact it has showcased that non- violent ways are the only ways out of a crisis.  As an inspired friend put it, “you don’t austeritize yourself out of a crisis, you grow yourself out of it.”  And this is not just one option.  It is the only realistic option with win-win consequences for all actors involved.

Secondly, they have managed to turn the sign of the conversation from negative to positive.  An economy in deep recession and depression was in desperate need of climate change.  And by extension, other economies and societies suffocating under irrational fiscal restructuring simply because some brains behind thick walls decided that Milton Friedman’s model of shock therapy would be implemented on a global scale. Just because markets rejoice and some billions end up in a handful of private accounts as bonuses.  People’s rights, international treaties and democratic principles are simply annoying roadblocks.     The “invisible hand” sadly belongs to very real persons who couldn’t care less about balance or justice while they dance their way to banks.

Finally, the way Greece is viewed by its creditors after Syriza’s victory has been exposed as outright unfair, very much revealing of their inadequacy and blunt betrayal of the values, principles and grand vision conceived by the founders of the EEC in the 1950s.  Never has the concept “Union” been violated so blatantly than now that it has forced an entire nation into a vicious circle of recession from restructuring measures based on very wrong assumptions.  Critics of neoliberal principles can no longer be silenced because econometric empiricism no longer stands on their side.

© Maria Jay Em

Συμβουλές για εκείνους, που έχουν χάσει τα πάντα

Το κείμενο αυτό είναι αφιερωμένο στη Μαρίνα, μια από τις γυναίκες, που κάτι με έχουν διδάξει.

 

Χθες συνάντησα μια εξαϋλωμένη μορφή, δεητική, σαν αυτές που βρίσκεις σε τοιχογραφίες ερειπωμένων εκκλησιών κι αναρωτιέσαι αν απεικονίζουν ανθρώπους ή πνεύματα ή δαίμονες με αγγελικό περίγραμμα: Έναν γνωστό μου επαγγελματία, που έχασε τη δουλειά του, χωρίς ένσημα και συνδικαλιστική αρωγή ή επιδόματα, με έγκυο γυναίκα και καταρρακωμένη αξιοπρέπεια. Τα δάχτυλά του κιτρινισμένα από τη νικοτίνη, πρόλαβε να μου πει την απελπισία του, πριν μου ζητήσει δύο ευρώ. Τού έδωσα κι ήξερα πως τον καταδίκασα σε επαιτεία αδιέξοδη και τον κατέταξα ως ποσοστό σε στατιστικές ανάλγητες: Επόμενη στάση το αλκοόλ, ενδεχομένως τα ναρκωτικά, η περιθωριοποίηση, οι απόπειρες αυτοκτονίας. Όλα είναι τόσο ερμηνεύσιμα, όταν έχουν μια προβλέψιμη πορεία, όταν αφορούν τους άλλους κι όταν τα διδάσκεις σε φοιτητέςΤι γίνεται όμωςεάν χάσεις τα πάντασε ένα κράτος

που η Πρόνοια είναι ανέκδοτο

Η δυστυχία των ανθρώπων δεν μπαίνει σε νόρμες. Ο καθένας τη βιώνει με το δικό του τρόπο και η αντίδρασή στην έλευσή της μοναδική και καθοριστική. Κι αν στην ευτυχία το εγώ αυξάνει την αυτοεκτίμηση, διεκδικεί τα εύσημα και φλερτάρει με την έπαρση, στην κακοδαιμονία και τη συμφορά αποδιοργανώνεται και αποδομεί την ιστορικότητά του. Η ξαφνική πτώχευση διακόπτει τη συνέχεια του εαυτού, στρεβλώνει τη θέση στο χώρο, το χρόνο, την ιεραρχία, και εμπαίζει τις σταθερές και τις αξίες της ζωής.

Κάποιοι προκρίνουν την αυτοκτονία. Και παρά τη συχνότητά της καμιά ψυχολογική διαδικασία δεν μπορεί να την προβλέψει. Γιατί σε πολλούς περνά ως ιδέα, αρκετοί τη διατυμπανίζουν ως έκκληση για βοήθεια, άλλοι την αναφέρουν για εντυπωσιασμό.

Αλλά είναι εκείνη η μία ελάχιστη στιγμή, που το μυαλό θα κατακλυστεί από εικόνες, από δίψα για εκδίκηση, από αγάπη και αυτό-λύπηση, από μνήμες παλαιών καλών εποχών, ενοχές, πικρία, απελπισία, ντροπή και οδύνη, που θα υπνωτίσει τα ένστικτα και θα άρει τους δισταγμούς. Το τέλος τότε μοιάζει με λύτρωση και το αμετάκλητο σωτηρία.

Η ίδια η φύση και η κοινωνία ευνοούν την επιβίωση των δυνατότερων. Και όσοι δεν μπορούν να συνεχίσουν, ακόμα και υπό το κράτος της απώλειας ή του τραύματος, είναι θεμιτό να φεύγουν ως φυσική επιλογή. Η αγέλη με τον τρόπο αυτό θα ισχυροποιηθεί. Η ατομική ύπαρξη ποτέ δεν είχε τόση σημασία όσο η ομάδα.

Οι λατρεία της δύναμης και η διαιώνιση της πυγμής ίσως έχουν νόημα στο ζωικό βασίλειο και σε πολιτισμούς βαρβαρικούς. Όμως είμαστε άνθρωποι και η αδιαφορία μας απέναντι σε αυτούς, που λυγίζουν, πλήττει το πιο θεμελιώδες αγαθό: Την αγάπη, που προσδιορίζει την ανθρωπιά. Γιατί, όσοι έχετε επιβιώσει αρκετά, θα γνωρίζετε ότι η αγάπη είναι η αρετή, από την οποία εκπορεύονται όλες οι υπόλοιπες αξίες και η έλλειψή της μετατρέπει το χρυσό της ψυχής σε σκουριά.

Όταν λοιπόν χάσετε τα πάντα, σε μια στιγμή ή από κακό υπολογισμό ή από σκευωρία της τύχης:

  1. Ετοιμαστείτε να δείτε τους φίλους σας να εξαφανίζονται σταδιακά, παρά την αρχική τους στήριξη. Όσοι στις μεγάλες στιγμές επαινούσαν και θαύμαζαν, σε κριτές και κατηγόρους γρήγορα θα μετατραπούν. Την εμπιστοσύνη τους πως καταχραστήκατε θα ουρλιάξουν και τις δύσκολες εποχές ή την οικογένεια και τα παιδιά τους θα επικαλεστούν. Αυτοί, που θα παραμείνουν ως το τέλος, θα πυροδοτήσουν τις απαρχές της νέας σας ζωής. Και αυτή είναι η πεμπτουσία της ανάνηψης. Απαλλαγείτε άμεσα από τα μιάσματα, όπως το νέο δάσος από τους καμένους κορμούς, και ενταχθείτε σε νέες συλλογικότητες, μιλήστε με καινούρια πρόσωπα, ασχοληθείτε με φορείς και οργανώσεις, που πριν υποτιμούσατε ή αγνοούσατε την ύπαρξή τους, θρησκευτικές, περιβαλλοντικές, πολιτιστικές. Οι πολίτες, που τις απαρτίζουν έχουν μεγαλύτερη ελαστικότητα και ευελιξία.
  2. Κρατήστε την οικογένειά σας ιερή, γιατί εκείνης η συνοχή διακυβεύεται. Ο σύντροφος μπορεί να εξαντληθεί, να δειλιάσει, τα παιδιά να γίνουν αγχόνεςμε τις διαρκείς ανάγκες τους, οι γονείς να έχουν γεράσει. Όμως πάση θυσία αποφύγετε τους καυγάδες και μετρήστε τα λόγια σας, πριν τους πληγώσουν. Διαχειριστείτε τις ενοχές, γιατί κάθε ριπή εναντίον τους και κάθε μομφή είναι δηλητήριο, που παραλύει τα αντανακλαστικά. Και η εσωτερική διάβρωση έχει τη μεγαλύτερη τοξικότητα. Η φτώχεια δρα ως καταλύτης στο διαζύγιο, αλλά, αν συμβεί, ποτέ μην θυσιάσετε την αξιοπρέπειά σας. Αυτή είναι και η άριστη κληρονομιά προς τα τέκνα σας και το φυλαχτό για το νέο εαυτό.
  3. Ήδη θα μάθατε να ξεχωρίζετε τους κόλακες, τώρα είναι καιρός να κλείσετε τα αυτιά σας σε ανυπόστατες υποσχέσεις. Πολλοί το ονομάζουν και σύνδρομο του ριμπάουντ και αποτελεί τη μεγαλύτερη παγίδα, επειδή το παιχνίδι έχει προχωρήσει χωρίς τη συμμετοχή σας. Αν χάσετε τα πάντα, δεν πρόκειται με εύκολο τρόπο να διεκδικήσετε πίσω τη ζωή σας, όπως ακριβώς ήταν, πόσο μάλλον να σκοράρετε άμεσα. Είναι καλύτερο να σχεδιάσετε μια μη μεταχειρισμένη ζωή. Να θυμάστε, λοιπόν, ποιος υπήρξατε και τι είχατε καταφέρει, αλλά μη μεμψιμοιρείτε. Τα ταξίδια στο χρόνο, μια στο ένδοξο παρελθόν και μια στο τρομακτικό μέλλον, αναζωπυρώνουν την ήττα. Δεν υπάρχουν θριαμβευτικές επιστροφές, παρά μικρά, αβέβαια βήματα του ασθενούς μετά την εγχείρηση. Που όμως τις πληγές επουλώνουν.
  4. Θα καταλάβατε τώρα πια, πως ποτέ δεν ήσαστε τα υλικά αγαθά, που μέχρι πρότινος κατείχατε. Σταθερές και αδιαμφισβήτητες παραμένουν μόνο οι αξίες, τις οποίες κανείς δεν μπορεί να αλλοιώσει και καμιά δυσκολία να βγάλει σε πλειστηριασμό. Μα ξαφνικά αλλάζουν και οι ανάγκες. Αλήθεια, με πόσα λιγότερα θα μπορούσατε να είχατε πορευθεί, κερδίζοντας χρόνο για τους αγαπημένους. Κι ετούτο εδώ το δίλημμα τώρα θα σας καταστείλει: Αν χάσετε την προσωπική σας ταυτότητα, θα γίνετε μια ακόμη στατιστική. Αλκοόλ, ναρκωτικά, συμμορίες αποτυχημένων, ορδές παρανόμων, πορνεία, τζόγος, ακραία κόμματα, μπορούν να σας φανούν σα φως στο έρεβος της απελπισίας, αλλά σύντομα θα σας ξεβράσουν σαν περιττώματα από την κοινωνία.
  5. Μην ενδιαφέρεστε για τη γνώμη των άλλων. Έτσι κι αλλιώς, στους χαλεπούς καιρούς δραπετεύουν. Μιλήστε παντού για την κατάσταση, στην οποία έχετε περιέλθει και αναζητήστε εργασία από όλους. Δεν είναι εύκολες οι θύρες, όταν η χρεία τες κουρταλεί.. αλλά για δείτε. Ενώ εσείς εκλιπαρείτε για εργασία, από εκείνες που η προσφορά εργατικού δυναμικού είναι αμείλικτη, λίγο πιο πάνω ψάχνουν για ανθρώπους να μαζέψουν τις ελιές, σε κάποια τουριστική περιοχή αναζητούν προσωπικό. Το διαδίκτυο έχει γεμίσει από αγγελίες ανθρώπων που μαγειρεύουν για άλλους ή προσφέρουν ανταλλακτική εργασία. Αν χάσετε τα πάντα και η πιο μικρή απασχόληση γίνεται ευκαιρία για ένα ξεκίνημα, επειδή ακριβώς διαφυλάττει την ακεραιότητα και τον αυτοσεβασμό.
  6. Φροντίστε την εμφάνισή σας, ώστε να μην προσομοιάζει ανθρώπου, που έχει ενδώσει
  7. Σταματήστε τις παράλογες αρνητικές σκέψεις, που αιχμαλωτίζουν το μέλλον στη μιζέρια του παρόντος και στην καθήλωση του παρελθόντος. Μιλήστε με ανθρώπους, που τα έχουν καταφέρει κι όχι με τους πληβείους, που αποδίδουν τις ευθύνες στους άλλους και έχουν μεθύσει για εκδίκηση και αυτοτιμωρία. Στις μικρές καταστροφές πρέπει να βρεις το στοιχείο του αναστρέψιμου, που εγγενώς φέρουν. Αλλιώς γίνονται μεγάλες.

Ευστράτιος Παπάνης, Επίκουρος Καθηγητής Κοινωνιολογίας Πανεπιστημίου Αιγαίου

Πηγή

Πώς και γιατί η Γερμανία επιτέθηκε εναντίον των Ελλήνων

Η κρίση χρέους και η εθνοτική ρητορική