Οι Αρνητικές Επιπτώσεις του Μνημονιακού Προγράμματος

Με ματιά ψύχραιμη, μακριά από πολιτικούς λαρυγγισμούς και συνθηματολογίες, ο Παναγιώτης Οικονομόπουλος αναδεικνύει απλά γιατί το πρόγραμμα στο οποίο μπήκε εκβιαστικά η χώρα είναι καταδικασμένο.  Γιατί η παγκόσμια αιφνίδια λατρεία στον Άνταμ Σμιθ δεν είναι τίποτα άλλο από αντίδραση στο χρεωκοπημένο μοντέλο του κοινωνικού κράτους.

Όπως και νάχει, τα άκρα είναι πάντα ανόητα και επικίνδυνα.

Οι Αρνητικές Επιπτώσεις του Μνημονιακού Προγράμματος 
1. Μετρα Δημοσιονομικης ΠροσαρμογηςΤο προγραμμα της τροικας/κυβερνησης υποστηριζει την υποθεση οτι  τα μετρα λιτοτητας και εσωτερικης υποτιμησης επιτυγχανουν ενα πρωτογενες πλεονασμα του προυπολογισμου της γενικης κυβερνησης και πλεονασμα εξωτερικων πληρωμων, τα οποια οδηγουν στην μειωση του επιτοκιου δανεισμου και απελευθερωνουν μελλοντικο διαθεσιμο εισοδημα και προσθετη χρηματοδοτηση με αποτελεσμα την αυξηση της σημερινης δαπανης και παραγωγικης διαδικασιας. Αυτη ομως η υποθεση εχει μικρες πιθανοτητες επιτυχιας.Η υφεση που συνοδευει την δημοσιονομικη προσαρμογη προκαλει 1) μειωση του πληθωρισμου, εστω και σταδιακα, που αυξανει την αξια του συσσωρευθεντος χρεους και 2) μειωση των τιμων των περιουσιακων στοιχειων που εξασφαλιζουν την κεφαλαιικη επαρκεια της περιουσιακης καταστασης των οικνομικων μοναδων. Συγχρονως η υφεση προκαλει πτωση του διαθεσιμου εισοδηματος και ως εκ τουτου αυξηση των προβληματικων δανειων. Το αποτελεσμα ολων αυτων ειναι η υποβαθμιση της πιστοληπτικης ικανοτητας των οικονομικων μοναδων, αποκλεισμο αυτων απο την δυνατοτητα χρηματοδοτησης των σχεδιων δαπανης και αυξηση του ασφαλιστρου κινδυνου που ανεβαζει το επιτοκιο δανεισμου. Η προσδοκουμενη μειωση των μελλοντικων φορολογικων υποχρεωσεων δεν οδηγει σε αυξηση της σημερινης δαπανης γιατι το διαθεσιμο εισοδημα ειναι μειωμενο και η δυνατοτητα δανεισμου περιορισμενη. Περαιτερω, η προσδοκουμενη αυξηση του εξωτερικου πλεονασματος δεν ειναι εξασφαλισμενη γιατι η  αυξηση της μισθολογικης ανταγωνιστικοτητας μπορει να μην ειναι ικανη να καλυψει την πτωση του διεθνους εισοδηματος, της παραγωγικοτητας απο την μειωση της εργατικης προσπαθειας και το υπαρχον συγκριτικο μεονεκτημα ποιοτητας των προιοντων εσωτερικης παραγωγης.

2. Ιδιωτικοποιησεις

Το προγραμμα βασιζεται στον ισχυρισμο οτι η μειωση της κρατικης δραστηριοτητας, μεσω της ιδιωτικοποιησης των κρατικων οργανισμων, “απελευθερωνει” συντελεστες παραγωγης και πορους παραγωγικης διαδικασιας οι οποιοι μπορουν να αξιοποιηθουν πιο αποτελεσματικα απο την ιδιωτικη πρωτοβουλια. Αλλα αυτη η αποκρατικοποιηση φυσικων μονοπολιων δεικτυων και υποδομων κοινωφελων υπηρεσιων/προιοντων δημιουργει συγκριτικο πλεονεκτημα και δυναμη σε ιδιωτικα συμφεροντα που αγοραζουν αυτους τους οργανισμους. Η εξαγορες, λογω υφεσης, εκτελουνται σε συνθηκες σημαντικης υποτιμησης της αξιας αυτων των οργανισμων και επιτρεπουν την κερδοσκοπικη εκμεταλευση μελλοντικων υπεραξιων των περιουσιακων στοιχειων τους σε βαρος της κοινοτητας των πολιτων χωρις να απαιτειται καμμια προσθετη επενδυση παραγωγικου δυναμικου. Αυτα τα ιδιωτικα συμφεροντα για να μεγιστοποιησουν το κερδος τους αυξανουν τις τιμες, περιοριζουν την προσφορα και την στρεφουν προς τους καταναλωτες που εχουν την αναλογη αγοραστικη δυναμη και αποκλειουν την προσβαση απο τους καταναλωτες που δεν εχουν την απαραιτητη ικανοτητα πληρωμης. Αυτη η συμπεριφορα προκαλει κοινωνικη και οικονομικη ανισοτητα συμμετοχης στην αξιοποιηση αυτων των κοινωφελων προιοντων απο τμηματα του πληθυσμου των οικονομικων μοναδων με εισοδηματικη αδυναμια.

3. Μεταρυθμιστικοι Οροι Επιχειρηματικης Δραστηριοτητας

α. Κοστος Εναρξης Επιχειρησεων

Μια σειρα μεταρυθμισεων  βασιζεται στην υποθεση οτι η καταργηση των γραφειοκρατικων προυποθεσεων, των προδιαγραφων λειτουργιας, των μετρων πιστοποιησης και αδειοδοτησης των νεων επιχειρησεων επιτρεπει την αναπτυξη της οικονομικης δραστηριοτητας μεσω της μειωσης του κοστους εναρξης αυτων των επιχειρησεων. Αυτη η απλοποιηση των ορων εναρξης δημιουργουν συνθηκες και κινδυνους συστασης επιχειρησεων υποβαθμισμενων προδιαγραφων, χαμηλης ποιοτητας παροχης προιοντων/υπηρεσιων, ανεπαρκους κεφαλαιου και επαγγελματικων γνωσεων οι οποιες προκαλουν ζημεια στους καταναλωτες, δανειστες και κεφαλαιουχους αλλα και εχουν βραχυχρονια και μικρη πιθανοτητα επιβιωσης ωστε σπαταλουνται αξιολογοι οικονομικοι ποροι. Τελος η απελευθερωση της αδειοδοτησης μειωνει την μελλοντικη αξια της επιχειρησης και αυτο αποτελει αντικινητρο δημιουγιας νεων επιχειρησεων οταν η αδεια λειτουργιας των δεν εχει καποια αξια μεταπωλησης.

β. Ευελιξια Επιχειρηματικης Δρασης

Αυτη επιτυγχανεται με την απελευθερωση των κανονων ρυθμισης και λειτουργιας και τον περιορισμο των μετρων εποπτειας απο τις κρατικες αρχες με την δικαιολογια οτι η ευελιξια και η μειωση των αγκυλωσεων δραστηριοτητας επιτρεπει την ανταγωνιστικη επιβιωση των επιχειρησεων. Ομως αυτη η πολιτικη απορρυθμισης του ελεγχου λειτουργιας επιτρεπει την εκμεταλευση πραξεων αθεμιτου ανταγωνισμου και την δημιουργια συγκριτικου πλεονεκτηματος εναντι των ανταγωνιστων που ευνοει την συγκεντρωση της δραστηριοτητας η οποια με την σειρα της οδηγει στην συγκριτικη δυναμη εναντι των καταναλωτων. Αυτη με την σειρα της φερνει προνομιακη διαχειρηση, διαφθορα και ολιγοπολιακες πρακτικες και τιμολογησεις. Επισης δημιουργει κινδυνους παροχης υποβαθμισμενων προιοντων/υπηρεσιων και εκμεταλευση ασσυμετρης πληροφορησης σε βαρος των καταναλωτων. Το αποτελεσμα αυτων των στρεβλωσεων ειναι να δημιουργηθουν δομες μειωμενου ανταγωνισμου και περιορισμενης προστασιας των καταναλωτων.

γ. Αυτορυθμιση Αγορας

Το προγραμμα του μνημονιου υποστηριζει την υποθεση οτι η αγορα ιδιωτικων και ασυντονιστων χρονικα, τοπικα και προτιμησιακα συναλλαγων ειναι ικανη απο μονη της να αυτορυθμιζεται και να προσαρμοζεται σε τυχον διαταραξεις. Αυτη η υποθεση θεωρει οτι η κρατικη παρεμβαση σταθεροποιησης και εποπτειας οχι μονο δεν ειναι απαραιτητη αλλα και επιζημεια γιατι δημιουργει στρεβλωσεις των ορων συναλλαγης. Για αυτο η δημοσιονομικη πολιτικη πρεπει να αποφευγεται και το κρατος να διατηρει ενα περιορισμενο και ισοσκελισμενο προυπολογισμο. Η υποθεση ομως ειναι εσφαλμενη γιατι η πραγματικοτητα εχει αποδειξει οτι η αγορα των συναλλαγων δεν αυτορυθμιζεται, ειναι ασταθης και καταληγει σε συνεχεις κρισεις διαφορετικου μεγεθους! Η δημοσιονομικη πολιτικη επεμβασης στην οικονομια ειναι αναγκαια γιατι 1) η ιδιωτικη δραστηριοτητα βασιζεται σε κοινες υποδομες και υπηρεσιες που μονο το κρατος μπορει να χρηματοδοτησει και δημιουργησει μεσω δημοσιονομικων ελλειμματων (επενδυτικη πολιτικη) για τις οποιες ο ιδιωτης δεν εχει κινητρο κερδους να τις επενδυσει με βαση το κοινωνικο κοστος και 2) οι κυκλικες διακυμανσεις και κρισεις υφεσης και κερδοσκοπικης υπερβολης απαιτουν μετρα ελεγχου και σταθεροποιησης οπου στην πτωση του διαθεσιμου εισοδηματος η δημοσιονομικη πολιτικη καταληγει παθητικα ελλειμματικη και στην ανοδο του διαθεσιμου εισοδηματος  αυτη η πολιτικη καταληγει παθητικα πλεονασματικη. Ο κρατικος προυπολογισμος περιλαμβανει ενα τμημα παροχης κοινων υπηρεσιων  και επενδυσεων υποδομων και ενα τμημα συναρτησης της οικονομικης καταστασης σχεσεων αγορας και ιδιωτικου (παραγωγικου/χρηματοδοτικου) κεφαλαιου που εχει ταση να απορρυθμιζεται απο κερδοσκοπικη υπερβολη και να ενεργει σε καθεστως ευθραστης ασταθειας, κινδυνου και στενοτητας!

Παναγιώτης Οικονομόπουλος

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s