Η Ευρώπη ξαναπιάνεται ανιστόρητη

«Μη ξεχνάς ποτέ το παρελθόν. Μπορεί να το ξαναχρειαστείς στο μέλλον» είχε πει κάποτε ο Άγγλος συγγραφέας Μάλκολμ Μπράντμπερι. Και όμως η σημερινή Ευρώπη, παρά την τεράστια ποσότητα ιστορίας που διαθέτει είναι ανήμπορη να διαχειριστεί την οικονομική κρίση που την έχει πλήξει, ταυτόχρονα δε, δείχνει ανίκανη να διδαχθεί από την πολύτιμη ιστορική της παρακαταθήκη.

 

Το 594 π.Χ. ένας από τους πιο μορφωμένους κατοίκους της αρχαίας Αθήνας, ο Σόλωνας, ποιητής και πολυταξιδεμένος, δέχτηκε από τους Αθηναίους τη μεγάλη πρόκληση να πάρει την κατάσταση της πόλης στα χέρια του. Η κατάσταση στην Αθήνα την εποχή εκείνη δεν ήταν αναλογικά πολύ διαφορετική από ό,τι είναι σήμερα η κατάσταση στη χώρα. Οι φτωχές τάξεις των Αθηναίων δεν μπορούσαν να υποφέρουν άλλο την καταπίεση και τις αδικίες των ευγενών. Ο ένας μετά τον άλλο, οι φτωχοί αγρότες γίνονταν δούλοι των πλουσίων και έχαναν τα κτήματά τους. Η κατάσταση είχε φτάσει στο απροχώρητο και υπήρχε κίνδυνος να ξεσπάσει επανάσταση. Ένας από τους λόγους της λαϊκής δυσαρέσκειας ήταν η πίστη ότι η αιτία των περισσότερων δεινών της Αθήνας οφειλόταν κατά ένα μεγάλο μέρος στην οικογένεια των Αλκμεωνιδών που με την ιεροσυλία τους είχαν εξοργίσει τους θεούς, οι οποίοι με τη σειρά τους τιμωρούσαν τους Αθηναίους (ευτυχώς σήμερα εμείς έχουμε απαλλαγεί από τέτοιες είδους οικογένειες στον τόπο μας)!

 

Ο Σόλωνας ήταν ο μόνος που θα μπορούσε να βοηθήσει την πόλη και να τη σώσει από την αναρχία και το αιματοκύλισμα. Οι ευγενείς του είχαν εμπιστοσύνη γιατί ανήκε στη δική τους τάξη. Αλλά και οι φτωχοί τον αγαπούσαν γιατί ήταν τίμιος, δίκαιος, μετριοπαθής και πατριώτης. Του έδωσαν το ελεύθερο να θεσπίσει καινούργιους νόμους και ορκίστηκαν πως θα τους υπάκουαν και θα τους εκτελούσαν πιστά.

 

Οι καινούργιοι νόμοι του Σόλωνα ήταν επαναστατικοί για εκείνη την εποχή. Αφού εξόρισε την ιερόσυλη οικογένεια των Αλκμεωνιδών ικανοποιώντας το λαϊκό αίσθημα, δημιούργησε τον πρώτο και πιο επαναστατικό από τους νόμους του, τη Σεισάχθεια, απαλλάσσοντας τους φτωχούς αγρότες από τα χρέη τους. Τους έδωσε πίσω τα κτήματα που τους είχαν πάρει οι ευγενείς και ταυτόχρονα ελευθέρωσε όλους εκείνους που είχαν αναγκαστεί να γίνουν δούλοι τους. Για να περιορίσει μάλιστα την αρπακτικότητα των πλουσίων γαιοκτημόνων όρισε ένα ανώτατο όριο κτηματικής περιουσίας, πάνω από το οποίο κανείς δεν είχε το δικαίωμα να προσθέσει καινούργια κτήματα.

 

Δεύτερος σπουδαίος νόμος του Σόλωνα ήταν ο χωρισμός των Αθηναίων σε τέσσερις οικονομικές τάξεις, ώστε να πληρώνουν και ανάλογους φόρους. Στην πρώτη τάξη ανήκαν οι πλούσιοι πεντακοσιομέδιμνοι, στη δεύτερη τάξη οι τριακοσιομέδιμνοι ή ιππείς γιατί είχαν στην κατοχή τους άλογα, στην τρίτη τάξη οι διακοσιομέδιμνοι που είχαν δική τους γη και στην τέταρτη τάξη οι θήτες, που δεν είχαν δικά τους κτήματα και έκαναν διάφορες χειρωνακτικές δουλειές για να ζήσουν (σήμερα, πάνω από 2.500 χρόνια μετά, το Υπουργείο Οικονομικών παίρνει παράταση πάνω στην παράταση ψάχνοντας ακόμα ένα «απλούστερο και δικαιότερο φορολογικό σύστημα»)!

Διαβάστε περισσότερα

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s