Σαν παραμύθι…

Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν τα  συναισθήματα:

                

 

η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη αλλά και άλλα συναισθήματα…

Μια μέρα ακούστηκε ότι το νησί θα βούλιαζε και όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν άρον-άρον.

Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. Ήθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή. Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται, η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια.
Βλέπει τον Πλούτο που περνούσε μέσα σε μια λαμπερή θαλαμηγό και τον ρωτάει: «Πλούτε, μπορείς να με πάρεις μαζί  σου;»,
«Όχι, δεν μπορώ», απάντησε ο Πλούτος, «έχω μπόλικο ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου και δεν υπάρχει χώρος για σένα».
Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από την Αλαζονεία η οποία επίσης περνούσε από μπροστά της μέσα σε ένα πανέμορφο σκάφος.

«Σε παρακαλώ βοήθησε με» είπε η Αγάπη.
«Δεν μπορώ να σε βοηθήσω Αγάπη. Είσαι μούσκεμα και θα μου
χαλάσεις τις ταπετσαρίες του όμορφου σκάφους μου» της απάντησε η Αλαζονεία.
Η Λύπη ήταν πιο πέρα και έτσι η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει

από αυτή βοήθεια: «Λύπη άφησε με να έρθω μαζί σου».
«Ω Αγάπη, είμαι τόσο λυπημένη που θέλω να μείνω μόνη μου» είπε η Λύπη.

Η Ευτυχία πέρασε μπροστά από την Αγάπη αλλά και αυτή δεν της έδωσε σημασία. Ήταν τόσο ευτυχισμένη, που ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια.

Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή:

«Αγάπη, έλα προς τα εδώ! Θα σε πάρω εγώ μαζί μου!».


Ήταν ένας πολύ ηλικιωμένος κύριος που η Αγάπη δεν γνώριζε, αλλά γεμάτη από ευγνωμοσύνη ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του.

Όταν έφτασαν στην στεριά ο γηραιός κύριος έφυγε διακριτικά παίρνοντας το δρόμο του.

Η Αγάπη γνωρίζοντας πόσα χρωστούσε στον κύριο που τη βοήθησε, ρώτησε την Γνώση:
«Γνώση, ποιος είναι αυτός που με βοήθησε»; «Ο Χρόνος» της απάντησε η Γνώση.
«Ο Χρόνος;» ρώτησε η Αγάπη,«γιατί με βοήθησε ο Χρόνος;»

Τότε η Γνώση χαμογέλασε και με βαθιά σοφία της είπε:

«Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει η Αγάπη».

 
Όταν επικοινωνείς, αισθάνεσαι καλύτερα.
Όταν εκφράζεις τη σκέψη σου …υπάρχεις.
Όταν μιλάς για το πρόβλημά σου, λύση θα βρεις…
Όταν ξέρεις, δεν φοβάσαι.
Όταν δεν φοβάσαι
, μπορείς να είσαι αληθινός…

 

Ευχαριστώ τη φίλη μου Ρίτα γι’αυτό το μήνυμα.

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s