Ένα μήνυμα στον ΣΥΡΙΖΑ

Οι κάλπες της 17ηςΙουνίου ανέδειξαν ένα πολυφωνικό τοπίο όπου η σαφήνεια του μηνύματος παρόλο το φαινομενικό παραλογισμό του είναι κρυστάλλινη. Το πρώτο επίπεδο ανάγνωσης: Επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου εντός ευρώ, χωρίς επικίνδυνες ακροβασίες και με την ευρύτερη δυνατή συναίνεση. 

Το δεύτερο: Φοβική ψήφος στο κατεστημένο για ελαχιστοποίηση του ρίσκου–με μια επίφαση αριστεράς–αλλά με την ανάσα του ΣΥΡΙΖΑ στο σβέρκο του.

Η εντυπωσιακή άνοδος της μοναδικής αξιόπιστης αντιπολίτευσης εδώ και πολλά χρόνια καταγράφει ενδυνάμωση των φωνών απόγνωσης αλλά κυρίως όσων παραμένουν ακόμα ιδεαλιστές με πίστη στην ικανότητα των λαών να ορίζουν τη μοίρα τους και να γίνονται σεβαστοί στο παγκόσμιο προσκήνιο για την τόλμη και την αποφασιστικότητά τους.

Το αποτέλεσμα είναι μια ουσιαστική νίκη για τις δυνάμεις αυτές που τώρα διαμορφώνονται, αποκτούν υπόσταση και πολιτικό λόγο ικανό να σταθεί απέναντι σε κυβερνήσεις εντεταλμένες και υποτελείς.  Ένας ΣΥΡΙΖΑ στον κυβερνητικό θώκο θα έμπαινε από την επομένη των εκλογών σε συγκρουσιακή τροχιά με το εγχώριο και διεθνές πολιτικοοικονομικό κατεστημένο πριν καν προλάβει να παγιώσει το λόγο του, να διευρύνει τις συμμαχίες του, πριν καν προλάβει να αποτιμήσει τα όπλα που κρατάει στα χέρια του. Η θητεία στην αντιπολίτευση είναι απόλυτα χρήσιμη για ένα κόμμα που φιλοδοξεί να κυβερνήσει τον τόπο.  Ο χρόνος που δόθηκε σε όποιο μόρφωμα προκύψει από τη συνεργασία ΝΔ/ΠΑΣΟΚ/ΔΗΜΑΡ είναι εξαιρετικά περιορισμένος υπό την έννοια ότι η κοινωνία έχει ελάχιστη ανοχή και ήδη είναι με το χρονόμετρο στο χέρι.  Εάν η ΝΔ δε θέλει να ακολουθήσει το ΠΑΣΟΚ στον επιθανάτιο ρόγχο κι από κει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας θα πρέπει να είναι υπερβολικά προσεκτική στις κινήσεις της και να εκμεταλλευτεί την τελευταία ίσως ιστορική ευκαιρία της να επιδείξει στοιχειώδη αίσθηση ευθύνης, πρώτιστα απέναντι στον ελληνικό λαό και δευτερευόντως στους πιστωτές.

Οι προσωπικές παραινέσεις μου προς τον ΣΥΡΙΖΑ τον οποίο ψήφισα. Θα ήθελα η συνομιλία με το λαό να αποκτήσει περισσότερη συνοχή, ουσία και υπόσταση εκτός από τίτλους και συνθήματα. Πέρα από οργή και κατάλυση να εκφράσει σύνθεση, εκσυγχρονισμό και θέληση για ρήξη με το ντόπιο κατεστημένο σε όλες τις εκφάνσεις του και με όσους το εκπροσωπούν και το διαιωνίζουν.  Θα ήθελα να δω ευρύτατες συμμαχίες οριζόντια στην Ευρώπη -και όχι απαραίτητα με αμιγώς αριστερές παρατάξεις–στις οποίες να πρωτοστατεί.  Δε θα ήθελα μια σύγχρονη παράταξη με όλα τα χαρακτηριστικά της μετάβασης από το πελατειακό στο πολιτοκεντρικό σύστημα να παρέχει στέγη και άσυλο στους γνωστούς εργατοπατέρες και τα κομματόσκυλα που ζητούν να μείνουν τα πάντα ως έχουν και για ευνόητους λόγους εγκατέλειψαν το παραπαίον ΠΑΣΟΚ.  Δε θα ήθελα τη στιγμή που η ελληνική κοινωνία στενάζει στο δύσκολο δρόμο της επιβίωσης να αφεθεί το μεταναστευτικό στην τύχη του ούτε να σπαταλιέται πολύτιμο πολιτικό κεφάλαιο σε ρητορείες. Δε θα ήθελα η τρομολαγνεία να περάσει τώρα στην όχθη του ΣΥΡΙΖΑ εν είδη απειλής.  Η όποια κυβέρνηση προκύψει να είναι υπό το άγρυπνο βλέμμα και στην κρίση όλων μας, κι αν δεν έχει ως προτεραιότητα το συμφέρον του λαού-που δεν θα το έχει-να δει ταχύτατα την πόρτα της εξόδου. Στο διάστημα όμως αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ θα έχει ωριμάσει περνώντας από την πολιτική εφηβεία στην ενηλικίωση.  Ο φόβος όπως αποτυπώθηκε στην ψήφο του ελληνικού λαού δεν είναι αδικαιολόγητος – σαφώς και υπάρχει φόβος για το άγνωστο και το χωρίς προηγούμενο. Αυτό το χωρίς προηγούμενο μένει να αποκτήσει ερείσματα στην πραγματικότητα, μια σύσταση και υπόσταση, μια προβολή στο μέλλον που να συνιστά οπτική επαφή με αυτό αντί να παραπέμπει σε άλμα στο κενό. 

 

 © Maria J.M.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s