Επτά ακόμα Γερμανοί ποιητές “υποκλίνονται” στην Ελλάδα

Ολοσέλιδο ποιητικό αφιέρωμα στην Ελλάδα φιλοξένησε η εφημερίδα “Ντι Σαιτ”. Επτά Γερμανοί ποιητές στα χνάρια του Γκίντερ Γκρας
Ιούνιος 07 2012

Μετά την απήχηση που είχε το καταγγελτικό ποίημα του νομπελίστα Γκίντερ Γκρας “Η ντροπή της Ευρώπης” για την Ελλάδα επτά ακόμα Γερμανοί ποιητές απέτισαν τον δικό τους φόρο τιμής στη χώρα μας.

Το ολοσέλιδο ποιητικό αφιέρωμα που τιτλοφορείται “Ποίηση για τους Έλληνες” και δημοσιεύθηκε στο χθεσινό φύλλο της εφημερίδας “Ντι Τσάιτ” αποτελεί και έναν “δίαυλο επικοινωνίας” μεταξύ της αρχαίας Ελλάδας και της σύγχρονης επικαιρότητας.

Μεταξύ των επτά, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας “Τα Νέα”, είναι και ο Μάρτιν Βάλζερ, κορυφαίος σύγχρονος λογοτέχνης της Γερμανίας. Γεννημένος το 1927, ο Βάλζερ απευθύνει το ποίημά του “στους γεννημένους σήμερα” και εξηγεί:

“Από τους Έλληνες τα μάθαμε όλα / την ποίηση, για παράδειγμα, και το μέτρημα επίσης / Και ότι το μέτρημα δεν είναι ντροπή / Και ότι μια συζήτηση για επιτόκια / δεν είναι έγκλημα, γιατί δεν συμπεριλαμβάνει τη σιωπή / για τον Πλάτωνα. Ζούμε λοιπόν / σε φωτεινότερους καιρούς. Η Κασσάνδρα κάνει διακοπές / στη Νάξο”.

Μαζί με τον Βάλζερ, τις δικές τους λυρικές προσεγγίσεις στην Ελλάδα καταθέτουν επίσης η Σιμπίλε Λεβιτσάροφ με το ποίημά της “Ελληνικοί ελιγμοί” και ο Μίχαελ Μπουζενμάιερ με το “Αχέρων”.

Στη νεότερη γενιά ποιητών ανήκουν ο Μίρκο Μπόνε με το νοσταλγικό ποίημα “Φολέγανδρος”, ο Ντουρς Γκρίνμπαϊν με την “Επιλογή” – ένας διάλογος ανάμεσα στους Θησέα, Ερμή, Απόλλωνα, Γαλάτεια, Αρετούσα και Γαλήνη.

Ο κύκλος κλείνει με τη Νόρα Μπόσονγκ και το “Σύντομο άσυλο”, καθώς και τον Φρανζόμπελ με το “Κοπετός στην Αθήνα” που στα γερμανικά είναι παρήχηση του “γλαύκες στην Αθήνα”.

Ο Ανταμ Σομποτσίνσκι, ο οποίος είχε την επιμέλεια της σελίδας, θυμίζει ότι ο Γκίντερ Γκρας με το ποίημά του, ένα “παράδοξο εγχείρημα”, για την Ελλάδα στη “Ζιντόιτσε Τσάιτουνγκ” στιγμάτισε “σε πολεμικούς τόνους” την έλλειψη ευρωπαϊκής αλληλεγγύης στην Ελλάδα.

Ο τόπος νοσταλγίας, στον οποίο προσέτρεχαν ήδη από τον 18ο αιώνα οι Γερμανοί κλασικοί “για να ζεσταθούν”, γράφει ο Ανταμ Σομποτσίνσκι, “δεν ήταν τίποτε άλλο παρά αποκύημα φαντασίας”.

Σημειώνει μάλιστα ότι “το ιδεαλιστικό πλεόνασμα, με το οποίο περιτυλίχθηκε η αρχαιότητα, ήταν τόσο προφανές, ώστε ούτε οι ίδιοι οι ποιητές δεν το εμπιστεύθηκαν απόλυτα.

Ειρωνικά ο ίδιος ο Γκαίτε αποκαλούσε το θεατρικό έργο του “Ιφιγένεια εν Ταύροις” “διαβολεμένα ανθρωπιστικό”.

“Έκτοτε κάθε ποιητής που γράφει για την Ελλάδα αποτολμά μια “δελεαστική ακροβασία”. Αναπόφευκτα, λοιπόν, στο έργο παρεισφρέουν το όνειρο και η σκληρή πραγματικότητα, η συμφιλίωση και η βία, η ελευθερία και τα δεσμά της πολιτικής πραγματικότητας. Και στη σημερινή ελληνική κρίση δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά”.

Τα ποιήματα δεν αποτελούν απάντηση στον Γκρας, αλλά αυτόνομο λυρικό συμπλήρωμα, λέει ο επιμελητής της σελίδας διαπιστώνοντας ότι “και σήμερα όποιος γράφει για την Ελλάδα μιλά είτε για ένα μακρινό παρελθόν είτε για ένα μακρινό μέλλον. Και διά της τεθλασμένης αυτής για το παρόν μας”.

news247

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s